La hipocalcemia se manifiesta por irritabilidad neuromuscular, parestesias, calambres, laringoespasmos, tetania y convulsiones. A nivel cardíaco puede producir fibrilación auricular o bloqueo.
El tratamiento, generalmente, empieza por la administración de calcio, asociado, o no, a vitamina D. En casos graves se requiere la administración de calcio por vía parenteral. En casos crónicos, asintomáticos o leves, son suficientes suplementos de calcio oral. El calcio oral se absorbe mejor cuando se toma entre comidas.
El tratamiento con calcio, normalmente inicia con 1000-2600 mg al día, divididos en 2-4 dosis, y se ajusta según las necesidades.
Cuando la hipocalcemia se asocia a déficit de vitamina D, se aconseja administrar 0.5-1 mcg/día de 1.25 dihidroxicolecalciferol, que actúa rápidamente. 400 unidades al día de vitamina D2 o D3 son suficientes para evitar déficit nutricional. Si existe mala absorción se requieren dosis mayores (50.000-100.000 unidades).
Palabras claves:
- SUPLEMENTOS
- DOSIS
- CARENCIA
- VITAMINA-D
- ADMINISTRACION
- RECOMENDACIONES
- NECESIDADES
NewsLetter de abstracts redactados por expertos del programa y con la colaboración de profesionales de la salud que trabajan en diferentes ámbitos asistenciales.